Historia herbaty w Polsce

Herbata jest obecna w naszym życiu niezauważalnie. Mnogość jej rodzajów i gatunków nie robi na nas najmniejszego wrażenia.

Nigdy nie stanowiła również towaru deficytowego jak kawa, co nieco obniżyło rangę jej ekskluzywności. Czy jednak wiemy co pijemy, gdy sięgamy po kolejny kubek aromatycznego wywaru? Czy wiemy jaka historia kryje się w każdym kolejnym łyku tego napoju? Herbata dotarła do Polski z Francji w 1664 roku.

Pierwsze znane nam wzmianki o herbacie na ziemiach polskich możemy znaleźć w liście króla Jana Kazimierza do żony Ludwiki Marii. Jej początkowy los łudząco przypomina los kawy, gdyż wpierw była traktowana jako zioło lecznicze i zalecane jako antidotum na dolegliwości żołądkowe, układu krwionośnego i serca.

Dopiero w drugiej połowie XVIII wieku zwyczaj jej picia rozpowszechnił się i doceniono jej doskonałe właściwości smakowe. Ze względu na wysoką cenę napój ten mógł być ozdobą jedynie najbogatszej warstwy mieszkańców miast, wysoko sytuowanej szlachty, mieszkańców dworów magnackich i oczywiście dworu królewskiego.

Na ścianie wschodniej herbatę często nazywano czajem, a związane jest to z licznymi kontaktami z Rosją i Związkiem Radzieckim w tamtym okresie (tj w początkach XX wieku). Z Rosji przybył również do Polski sposób parzenia herbaty w samowarze.

You may also like...